زاینده رود پارکینگ شد + عکس و جزئیات
زاینده رود پارکینگ شد + عکس و جزئیات
چند روزی است که خبر پارکینگ شدن زاینده رود در فضای مجازی منتشر شده است که گویا این خبر صحت دارد. پورتال وهاران در این مقاله جزئیات خبر پارکینگ شدن رودخانه زاینده رود را برای شما عزیزان منتشر می کند.
زاینده رود پارکینگ خودروها
مهدی جمالینژاد در پاسخ به پیگیریها مبنی بر انتقاد تند فعالان محیط زیست در شبکههای اجتماعی از تبدیل کردن بستر زایندهرود به پارکینگ خودروها گفت: متاسفانه در اثر اشتباه سهوی فردی در یکی از جاذبههای گردشگری ناژوان بدون اطلاع همه در روزی که هزاران مسافر نوروزی برای بازدید حضور یافته بودند و برای باز شدن مسیر باریک ناژوان، خودروهای در مسیر فقط برای چند ساعت به این نقطه هدایت میشوند.
شهردار اصفهان تأکید کرد: به محض اطلاع سریعا عوامل شهرداری و آب منطقهای از ادامه این اقدام جلوگیری کردهاند.
وی با تأکید بر اینکه روح شهردار از این موضوع اطلاع نداشته است گفت: متاسفانه عزیزان به جای تذکر به ایشان، مراتب را در شبکهها و کانالهای مختلف پراکنده کردهاند.
شهردار اصفهان با اشاره به «نصب هزاران دوچرخه زیبا در مبلمان شهری اصفهان» به عنوان یک اقدام محیط زیستی گفت: جایز نیست که به شهرداری که از سحر تا پاسی از نیمههای شب با دوچرخه شهر را اداره میکند و در همه شاخصهای مدیریت شهری ایران رتبه های اول کشور را کسب کرده، در اثر یک سهل انگاری کوجک کارمندی که سریعا هم اصلاح شده است، اینگونه توهین کرد.
فعالان محیط زیست پیشتر در شبکههای اجتماعی تصویری از توقف تعداد بسیار زیادی خودرو در بستر خشک زایندهرود منتشر کرده بودند.
در بخشی از جملات پای این تصویر که نسخهای از آن در گروه تلگرامی محیط زیست مهر نیز بازنشر شد، آمده بود: اینجا بستر زایندهرود است و اینها خودروهایی هستند که برای بازدید از باغ پرندگان، آکواریوم و باغ خزندگان اصفهان آمدهاند. اماکنی که ایرادات فراوان محیط زیستی به آنها وارد است.
این فعالان ضمن اشاره به برنامههای شهرداری اصفهان همچون ترویج دوچرخهسواری و حمایت مالی از جشنواره موسیقی سبز، این برنامهها را تبلیغاتی خوانده و از «تجاوز به بستر زایندهرود» گلایه کرده بودند.

تاریخچه زاینده رود اصفهان
زایندهرود یا زندهرود به معنی رود زندگیبخش، بزرگترین رودخانه فلات مرکزی ایران است که از کوههای زاگرس مرکزی به ویژه زردکوه بختیاری سرچشمه گرفته و در کویر مرکزی ایران به سمت شرق حدود ۲۰۰ کیلومتر پیش میرود و در نهایت به مانداب گاوخونی میریزد.
حوزه رودخانه زایندهرود ۴۱٬۵۰۰ کیلومتر مربع است.[۱] برآورد میشود جریان آب این رودخانه در مطلوبترین شرایط ۱٬۲ کیلومتر مکعب در سال و یا ۳۸ مترمکعب در ثانیه است.[۲] درحال حاضر برای آبیاری زمینهای کشاورزی استان اصفهان از سدهای آبیاری که بدین منظور احداث گردیده استفاده میشود. با اتمام تونل سوم و انتقال آب در طرح بهشتآباد پیش بینی میشود استان کرمان هم از استفاده کنندگان آب رودخانه زایندهرود خواهد بود.[نیازمند منبع] در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ عدهای از کشاورزان شرق استان اصفهان به انتقال آب این رود به سایر استانهای شرقی ایران اعتراض کردند.
زایندهرود ۱۱۸اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.
سرچشمه زاینده رود
زاینده رود چندین سرچشمه مختلف دارد، قسمت اصلی سرچشمه زاینده رود کوهرنگ در چهار محال و بختیاری است، در ادامه رودخانه های پلاسجان و چندین رودخانه فصلی در فریدونشهر و … به این رود اضافه شده و آخرین رودخانه دایمی که به زاینده رود می ریزد رودخانه مرغاب است
بیشترین آب جاری در زایندهرود وارد استان اصفهان میشود. برای انتقال آب کوهرنگ به اصفهان اقدامات زیادی به عمل آمدهاست که از آن جمله میتوان به اولین تونل در منطقه کوهرنگ نام برد. این تونل جهت انتقال آب چشمه کوهرنگ و دیگر چشمههای اطراف به زاینده رود در سال ۱۳۳۲ در منطقه کوهرنگ، جایی که اکنون شهر توریستی چلگرد ـ مرکز شهرستان کوهرنگ قرار دارد، ایجاد شد. تلاش برای انتقال این آب به زمانهای بسیار دور برمیگردد. در ۹۵۴ ه.ش. شاه طهماسب اول مأموریت پیوستن این دو رود را به میرفضلالله شهرستانی حاکم اصفهان سپرد. قرار بود که با کندن مسیری در کوه کارکنان این کار انجام شود؛ ولی بخاطر تحولاتی این کار به سرانجام نرسید در زمان صفویان شاه عباس کبیر درسال ۹۸۷ ه.ش. میرجهانگیرخان آسترکی فرزند تاجمیرخان آسترکی که فرمانروای بختیاری بود، مأمور الحاق آب کارون به زاینده رود نمود ودر این خصوص گردنه کوهرنگ به چلگرد نیز شکافته شد و اکنون به نام کارکنان معروف است و پایههای سدی که بر رودخانه کوهرنگ احداث گردید نیز موجود است. اما با مرگ شاه عباس، این طرح ناتمام ماند. نخستین بررسیها برای انتقال آب رودخانه بیرگان به حوضه زایندهرود به سالهای پس از جنگ دوم جهانی بازمیگردد در نتیجه این بررسیها طراحی و اجرای بند انحرافی و تونل اول کوهرنگ به وسیله مهندسان مشاور الکساندر گیپ واگذار گردید و در مهر ماه ۱۳۲۷ کار احداث تونل کوهرنگ آغاز شد و در مهرماه ۱۳۳۲ به بهرهبرداری رسید این سیستم شامل بند و یک تونل ۲۹۰۰ متری بطور میانگین سالانه حدود ۲۵۵ میلیون متر مکعب آب را به حوضه زایندهرود منتقل میکند. تونل دوم نیز در همین منطقه بعد از انقلاب اسلامی ایران در سال۱۳۸۳ افتتاح گردید. عملیات حفر تونل سوم نیز در حال احداث میباشد. از این رودخانه، جهت آبیاری باغها، عمارتها و کشتزارهای داخلی اصفهان، پنج شاخه بزرگ، جدا شده که در گویش اصفهان به آنها «مادی» میگویند. زاینده رود پس از گذر از شهر ساحلی چادگان در انتهای مسیر خود به تالاب گاوخونی در اصفهان میریزد.
پل ها
بر روی رودخانه زایندهرود چندین پل تاریخی از زمان صفویان و قبل از آن برجا ماندهاست. در استان چهارمحال بختیاری پل زمانخان و در استان اصفهان پلهای مشهور تاریخی سی و سه پل یا پل الله وردی خان، پل خواجو بنا شده است. قدیمیترین پل ساخته شده بر روی زاینده رود «پل شهرستان» است.






