متن گفتگو با بهزاد فراهانی در سریال زیر پای مادر خرداد 96
متن گفتگو با بهزاد فراهانی در سریال زیر پای مادر خرداد 96
با شروع ماه رمضان 96 شبکه های مختلف سیما پخش سریالهای ویژه ماه رمضان 96 را آغاز کرده اند. یکی از این سریالها، سریال زیر پای مادر است که یکی از بازیگران سریال زیر پای مادر بهزاد فراهانی است که نقش پدر آتنه در سریال زیر پاری مادر را بازی می کند. در این مقاله از پورتال وهاران برای شما متن گفتگو با این بازیگر پیشکسوت ایران را منتشر کرده ایم. با ما همراه باشید.
جدیدترین مصاحبه با بهزاد فراهانی خرداد 96
وقتی نقش یک پدر به شما پیشنهاد میشود، باید چه ویژگیهایی داشته باشد تا برای بازی ترغیبتان کند؟
این طور نبوده که من همیشه نقش پدر را بازی کرده باشم؛ نقش غیرپدر هم به عهده داشتهام، اما در کارهای اخیر بیشتر نقش پدر را بازی کردهام. ایفای نقش پدر، سخت و سنگین است و هر کسی از پس آن برنمیآید. سن و سال من برای نقش پدر مناسب است. علاوه بر آن، کارهای نعمتالله را به دیگران ترجیح میدهم و دوست دارم. پدری که در مجموعه زیر پای مادر بازی میکنم، نماینده نسلهای قبل است. در حال حاضر نمونه چنین پدرهایی خیلی کم شده که عارف مسلک، صلح دوست، حامل فرهنگ تمدن و… باشند. این نمونه پدر، اسطورهای از فضیلت ایرانیان، اخلاق منش بودن و درک اجتماعی است.
این پدری که بازی کردهاید چقدر مابه ازای بیرونی دارد؟
مشابه این پدر پیدا نمیشود و خیلی کم است. این نسلها کمکم از یادها رفته و از فرهنگ ملی جامعه ما کاسته شدهاند، اما امثال من دوست نداریم که این نسل از بین بروند.
ولی چرا این پدر حاضر نمیشود دخترش آتنه را ببخشد؟ در حالی که شما تاکید کردید این پدر خیلی فداکار و بخشنده است. به نظرتان اینها با هم مغایرت ندارد؟
شما جوان هستید و عجله دارید و این تعجیل شما با کار ما تطبیق ندارد. به نظرم عجله نکن و آرام باش تا قصه جلو برود!
به نظرتان جنس دیالوگها اغراقآمیز نیست؟
برای تو که جزو نسلهای قبل از انقلاب نیستی، ممکن است این طور باشد و حق داری! اما برای من این طور نیست.
ولی این سریال برای جامعه امروز ساخته شده است. به نظرتان نباید با جنس ادبیات امروز هماهنگی داشته باشد؟
به نظرم هماهنگ است، منتهی طبیعی است هیچ نویسندهای علاقهمند نیست و دوست ندارد به سمت نسلی برود که گرایش به لمپنیسم دارد.
جنس دیالوگهای این سریال با ادبیات مردم امروز هماهنگی دارد؟
بله. زبان رشد میکند، اما باید به رشد مثبت آن اهمیت بدهیم و نه رشد منفیاش. قرار نیست ادبیات را از لابهلای گفتمان افراد لمپنیزم یا معتاد دربیاوریم.
ولی من به عنوان یک جوان با خانوادهام شعاری حرف نمیزنم، بلکه معمولی صحبت میکنم.
به نظرم دیالوگها شعاری نیست، بلکه نشاندهنده فضیلت است. ببینم شما وقتی با استاد دانشگاه حرف میزنید، ادبیاتتان لمپنی است؟
خیر، ما معمولی حرف میزنیم و به دور از شعار.
شما جوانان معمولی حرف نمیزنید و بخشی از حرفهایتان هزل و بیتربیتی است.
یعنی به نظر شما زبان جوانان امروز بیتربیتی و بیادبی است؟
بخشی از زبان جوانان را قبول ندارم و لمپنیزم است. شما دوست دارید من با شما مثل قاچاقچیها حرف بزنم؟
نه، انتظار دارم معمولی صحبت کنید.
خب صحبت من هم این است که نباید با هزل با هم حرف بزنیم.
