درگذشت غم انگیز احمد عزیزی + جزییات کامل

درگذشت غم انگیز احمد عزیزی +  جزییات کامل

این مقاله از پورتال وهاران را اختصاص داده ایم به خبری ناراحت کننده مبنی بر فوت احمد عزیزی. احمد عزیز شاعر اهل کرمانشاه است و پس از لینکه 9 سال در کما بود از دنیا رفت. پورتال وهاران درگذشت احمد عزیزی را به خانواده ایشان تسلیت می گوید. با جزییات خبر همراه ما باشید.

احمد عزیزی درگذشت

احمد عزیزی که ۹ سال پیش در چنین روزهایی به کما رفته بود، امروز یکشنبه (۱۶ اسفندماه) از دنیا رفت.

برادر این شاعر که از ۱۵ اسفندماه سال ۱۳۸۶ و در پی کاهش سطح هوشیاری در حالت اغما و در بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه بستری بود، در گفت‌وگو با ما، خبر درگذشت او را اعلام کرد.

احمد عزیزی متولد ۴ دی‌ماه ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب کرمانشاه بود. با آغاز جنگ به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و برای مدتی ساکن شهرستان نور شد. سپس در تهران اقامت گزید و به همکاری با روزنامه «جمهوری اسلامی» پرداخت. او سرودن شعر را از سال‌های جوانی با مجله «جوانان» آغاز کرد.

عزیزی آثار شعر و نثر ادبی متعددی دارد و سبک شعر گفتن او به‌صورت مثنوی در «کفش‌های مکاشفه» نمود دارد. عرفان اسلامی و مدح اهل بیت (ع) از جمله مضامین آثار اوست.

مقام معظم رهبری در مهرماه سال ۱۳۹۰ در سفر به کرمانشاه از احمد عزیزی در بیمارستان دیدار کردند.

«کفش‌های مکاشفه»، «شرجی آواز»، «خوابنامه و باغ تناسخ»، «ترجمه زخم»، «باران پروانه»، «رودخانه رؤیا»، «ناودان الماس»، «ترانه‌های ایلیایی»، «غزالستان»، «قوس غزل»، «ملکوت تکلم»، «سیل گل سرخ»، «روستای فطرت» و «رویای رویت» از آثار به‌جامانده از احمد عزیزی هستند.

بیوگرافی احمد عزیزی

احمد عزیزی (زادهٔ ۴ دی ۱۳۳۷ در کرمانشاه – درگذشتهٔ ۱۶ اسفند ۱۳۹۵ در کرمانشاه) از شاعران معاصر ایرانی و ارائه دهنده سبک جدید مثنوی می‌باشند.

زندگی‌نامه

احمد عزیزی در ۴ دی ماه ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب کرمانشاه به دنیا آمد. وی در کودکی با عشایر سیاه چادرنشین حشر و نشر فراوان داشت و قبل از رفتن به دبستان، خواندن و نوشتن را بدون داشتن معلم و تنها از روی کنجکاوی و تأمل و دقت از نوشته‌های روی تابلوها و اسامی خیابانها و… به خوبی فرا گرفت. وی قبل از پیروزی انقلاب به دعوت شمس آل احمد به تهران رفت و دیداری نیز با مرتضی مطهری داشت. وی با آغاز جنگ به همراه خانواده به تهران نقل مکان نمود و برای مدتی ساکن شهرستان نور شد سپس در تهران اقامت گزید و به همکاری با روزنامه جمهوری اسلامی پرداخت.[۱]

وی سرودن شعر را از سالهای جوانی با مجله جوانان آغاز کرد. وی از پانزدهم اسفندماه ۱۳۸۶ بعلت کاهش سطح هوشیاری ناشی از تشنج، بیماری قلبی و کلیوی در بخش آی سی یو بیمارستان امام رضا کرمانشاه تا کنون بستری می‌باشد. با تأکید رهبر جمهوری اسلامی ایران پس از دیدار با وی، مسئولان بر آن شده‌اند که وی را جهت درمان به خارج از کشور اعزام کنند.[۲]

فعالیت‌ها

وی آثار شعر و نثر ادبی متعددی دارد؛ و شاعری با سبک منحصر به فرد است که این سبک بصورت مثنوی در -کفشهای مکاشفه- جلوه کرده‌است تمایل سبک وی به معنویت و عرفان اسلامی با فرم جدیدی از مثنوی -ملهم از مثنوی مولوی- در شعر معاصر بی‌نظیر است. این سبک تأثیر بسیار زیادی در شعر معاصر گذاشته‌است. اشعار عزیزی با عرفان اسلامی آمیختگی دارد و تمجید از اهل بیت در بیشتر آثارش موج می‌زند. او مثنوی‌هایش را غالباً با وصف طبیعت آغاز می‌کند و با تمهیدات گوناگون و با توسل به مناسبات و ترکیبات نو وتجنیسات سنتی، رفته رفته به موضوع اصلی گریز می‌زند. وی در ساختن ترکیبات نو به شیوه شعرای سبک هندی نیز مهارتی خاص دارد. برای نمونه می‌توان به این ترکیب‌ها اشاره کرد: جبرئیل آباد الهام، اب بازی‌های فطرت، تابستان عزلت، تب خیس تکلم، درختان پا به ماه و کولیان شبنم فروش.[۳]

وضعیت جسمانی

وی از ۱۵ اسفند ۱۳۸۶ تاکنون بر اثر اختلالات کلیوی در حالت اغما بستری است و اکنون در بیمارستان امام رضای کرمانشاه بخش آی سی یو بستری است، حال عمومی او پس از سه سال به حدی رسید که وی نسبت به شادی‌ها و غمها با اشکها و لبخند پاسخ می‌داد و می‌توانست سخنان اطرافیان را بشنود و عکس العمل نشان دهد.[۴]

آیت الله خامنه‌ای در ۲۸ مهر ۱۳۹۰ طی سفرش به کرمانشاه از احمد عزیزی در بیمارستان دیدار کرد.

عزیزی در بیمارستان کرمانشاه بستری است و طبق نظر پزشکی در آبان ۱۳۹۱ اعلام شد حال عمومی وی تغییر خاصی نداشته، اما هوشیاری او نسبت به قبل بهتر است ولی نمی‌تواند به صورت کامل صحبت کند. وی همچنین می‌تواند از راه دهان تغذیه کند.[۵] وی پس از ۹ سال سکوت در اتاق ۷۶۲ بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه، روی تخت بیمارستان در ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۵ در سن ۵۸ سالگی درگذشت.

آثار

«کفشهای مکاشفه» ۱۳۶۷
«شرجی آواز» ۱۳۶۸
«خوابنامه و باغ تناسخ» ۱۳۷۱
«ترجمه زخم» ۱۳۷۰
«باران پروانه» ۱۳۷۱
«رودخانه رؤیا» ۱۳۷۱
“ناودان الماس ”
“ترانه‌های ایلیایی”
غزالستان
قوس غزل
«ملکوت تکلم»
«سیل گل سرخ» ۱۳۵۲
روستای فطرت

٭رویای رویت[۱]

گردآوری: پورتال وهاران www.vaharan.com