کیانوش عیاری : دیگر فیلمی نمی سازم که خانم ها روسری داشته باشند !
کیانوش عیاری : دیگر فیلمی نمی سازم که خانم ها روسری داشته باشند !
کیانوش عیاری یکی از کارگردانان مشهور ایرانی است که فیلم های زیادی را ساخته است. یکی از فیلم های کیانوش عیاری فیلم کاناپه است که بنا به ممیزی که دارد در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر مورد بررسی قرار نمی گیرد.
واکنش کیانوش عیاری به رد شدن فیلم کاناپه در هیات انتخاب جشنواره فیلم فجر
کیانوش عیاری کارگردان فیلم «کاناپه»تاکید کرد به هیچ عنوان به رای هیات انتخاب جشنواره اعتراض ندارد و اعتقاد دارد رد شدن فیلم «کاناپه» از سوی هیات انتخاب جشنواره، کاملا طبیعی و قابل پیشبینی بوده است.
نبود فیلم «کاناپه» ساخته کیانوش عیاری در جمع فیلمهای حاضر در بخش رقابتی سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر یکی از مهمترین اخباری بود که دیروز در رسانهها انتشار یافت. دبیر جشنواره اعلام کرد این فیلم به دلیل مسائل ممیزی مورد بررسی قرار نگرفته و از بخش مسابقه خارج مانده است.
کیانوش عیاری در گفتوگویی درباره حضور نداشتن فیلم «کاناپه» در بخش مسابقه سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر گفت: «من از ابتدا میدانستم که این فیلم برای بخش جایزه انتخاب نخواهد شد، زیرا بازیگران خانم ما در این فیلم روسری به سر ندارند، در «کاناپه» شش بازیگر خانم ایفای نقش کردهاند که همه آنها موهایشان را با نمره چهار کوتاه کردند. تمام سکانسهای فیلم این خانمها با کلاه گیس هستند و پوشش خاصی ندارند.»
او ادامه داد:«از ابتدا برای من روشن بود و میدانستم که دوستان این فیلم را کنار میگذارند. یعنی به شخصه این موضوع را میدانستم، و با این علم فیلم را ساختم. هیچ اعتراضی ندارم بلکه منتظرم آنها به من اعتراض کنند که چرا این بازیگران خانم را بدون روسری جلوی دوربین فرستادی!»
کارگردان فیلم «کاناپه» اضافه کرد: «زحماتی که کشیدهام برایم اهمیتی ندارد. این تصمیم را گرفته بودم و پای آن خواهم ایستاد دیگر هیچ فیلم سینمایی نمیسازم که خانمها در آن روسری به سر داشته باشند چه در خلوت خودشان چه در مقابل محارم این کار را نخواهم کرد.»
او در مورد اینکه امکان ایجاد تغییر در وضعیت وجود دارد یا خیر، گفت: «چند ساعتی از اعلام این خبر میگذرد. باید صبر کنیم ببینیم اتفاقات جدیدی رخ میدهد یا خیر. البته موهای این دوستان تراشیده شده تا کلاه گیسها به صورت مشهود مشخص باشد که موی خانمهای بازیگر نیست.»
بیوگرافی کیانوش عیاری
کیانوش عیاری (زاده ۲۳ اردیبهشت ۱۳۳۰ – اهواز) نویسنده و کارگردان ایرانی است. وی فعالیت سینمایی را با ساخت فیلمهای کوتاه ۸ م. م در سینمای آزاد اهواز آغاز کرد.
عیاری سینمای حرفهای را با نگارش فیلمنامه و کارگردانی فیلم تنوره دیو تجربه کرد. عیاری تا به حال برنده دو سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر در سال های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۶ شده است. از مشخصههای بارز فیلمهای عیاری سبک واقع گرایانه منحصر به فردش و پرداختن به موضوعات بکر همچون پیوند قلب در فیلم بودن با نبودن میتوان نام برد. عیاری از سال ۱۳۸۱ به مدت ۵ سال مشغول ساخت سریال روزگار قریب بود که داستان زندگی بنیانگذار طب نوین کودکان در ایران، دکتر محمد قریب است. عیاری برای فیلم آبادانی ها در سال ۱۹۹۴ برنده جایزه پلنگ نقره ای جشنواره بین المللی فیلم لوکارنو شد.
زندگی خصوصی
او برادر داریوش عیاری است.
آثار
سینمایی
تازهنفسها (۱۳۵۸)
تنوره دیو (۱۳۶۴)
شبح کژدم (۱۳۶۵)
آنسوی آتش (۱۳۶۶)
روز باشکوه (۱۳۶۷)
دو نیمه سیب (۱۳۷۰)
آبادانیها (۱۳۷۱)
شاخ گاو (۱۳۷۴)
خانه به خانه (۱۳۷۵)
بودن یا نبودن (۱۳۷۷)
سفره ایرانی (۸۰-۱۳۷۸)
بیدار شو آرزو(۱۳۸۳)
خانه پدری (۱۳۸۹)
کاناپه (۱۳۹۵)
سریال تلویزیونی
هزاران چشم (۱۳۸۲)
روزگار قریب (۸۶-۱۳۸۱)
جوایز
نامزد جایزه افق های ونیز جشنواره فیلم ونیز برای فیلم خانه پدری ۲۰۱۲
برنده سیمرغ بلورین بهترین اثر هنر و تجربه از جشنواره فیلم فجر برای فیلم بیدار شو آرزو ۱۳۸۳
برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم فجر برای فیلم بیدار شو آرزو ۱۳۸۳
نامزد جایزه کریستال گلوب از جشنواره فیلم کارلووی واری برای فیلم سفره ایرانی ۲۰۰۲
نامزد جایزه هرم طلایی از جشنواره فیلم قاهره برای فیلم بودن یا نبودن ۱۹۹۸
برنده جایزه بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم قاهره برای فیلم بودن یا نبودن ۱۹۹۸[۲]
برنده جایزه پلنگ نقره ای از جشنواره بین المللی فیلم لوکارنو برای فیلم آبادانی ها ۱۹۹۴
برنده لوح زرین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر برای فیلم آن سوی آتش ۱۳۶۶
برنده لوح زرین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر برای فیلم تنوره دیور ۱۳۶۴
به نظر من ایشان معنی حجاب را متوجه نشده و نمیداند که چه کاری انجام میدهد. اگر اینطوری باشد هم مردان و هم زنان میتوانند سایر قسمت های بدن خود را بصورت مصنوعی بسازند و بپوشند. و بگویند ما پوشش داریم. حجاب فقط به معنی پوشش موی سر خانم نیست بلکه باید فرد بیننده را هم در نظر گرفت. گیریم که ایشان سر خانم ها را با کلاه گیس پوشانده اند، اما چشم های نامحرم را چطور؟ آنها را از نگاه کردن باز داشته اند؟